ما یه دایی داریم که ماهی یکی دو بار زنگ میزنه، زمان مکالماتمون به طور میانگین یک ساعت هست، واقعی ترش اینه که بگم حداقل یک ساعت هست! ینی انقدر صمیمی!

و این مکالمات هم مُختصِ منهههههه.


امشب زنگ زده میگه"من چون اسم تو هم توی لیست بود گفتم باشه منم میام وگرنه من نمیخواستم بیام"


خب من الان خیلی خوشحالم


فک کنم بلد نیستم درمواقع خوشحالی منظورمو به طور کامل برسونم و اصلا قسمتِ جمله بندیِ ذهنم هنگ میکنه!


ولی در این حد بدونین که خواستم بگم: ای کسانی که این نوشته رو میخونین اگر دایی هستین خواهرزادتون رو دوست داشته باشین:| ینی منظورم اینه که در هر مقامی که هستین عزیزان تون رو دوست بدارید :|||


همین دیگه.برم تا بیشتر از این گند نزدم:))))))))))


+ از اینکه یک نفر از ابراز محبت یکی دیگه خییییلی خوشحال میشه هیچوقت فکر نکنیم که اون طرف کمبود محبت داره.اینجوری فکر کنیم که طرفشو خیلی دوست داره


+خداراشکر

+اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم