قبل از اینکه به خودتان برچسب افسرده بودن یا بی اعتمادی بزنید

دقت کنید که اطرافتان را یک مشت عوضی نگرفته باشند!


گویا این سخن شامل حال ما هم میشه و اگر ما میتونستیم جواب نه راحت بگیم باز هم بیشعورانی هستند که اصن جواب ما رو نمیشنوند کلا!


درسته که مواقع نادری پیش میاد که به دیگران، جواب "نه" بدم متاسفانه!

ولی امروز  پشت تلفن در جواب یکی از فامیلامون که میخواست برم خونه شون، با خجالت، از مادرم مایه گذاشتم و گفتم که "اگر مادرم اجازه داد میام" گفتن که "بیا"

گفتم"آخه امروز قراره پدرم از کربلا برگرده و کار دارم و حتی اگه کار هم نداشته باشیم باید خونه باشم"

با تاکید بیشتری  و باحالتی همراه باعصبانیت بازم گفت" جیک بیا!"

گفتم باشه و قطع کردم


چجوری باید بگم نه که بقیه بفهمن!

ضمن اینکه کارش از نظر من خیلی بیخود بود و از نظر خودش مهمترین کار دنیا بود


تلفن که قطع کردم انقدری عصبانی بودم که به طرز ناخوداگاهی سه بار پشت سر هم با صدای بلند گفتم "چجور باید بگم نه؟ چجور باید بگم نه؟ چجور باید بگم نه؟"